پای من جوونیتو هدر نکن دلبر ناز

باخت من كافی تو ديگه به پای من نباز

توی قلب مهربونت واسه من خونه نساز

من بازنده رو خوب ببين برو تنهام بذار

من يه پائيزيم و ولی تو چی گل بهار

دل به كی بستی عزيزم به منه بی كس و كار

قدر دنيارو بدون لحظه هاشو حروم نكن

برو و دو روز دنيا رو با من تموم نكن

منو باز با اشكای قشنگت روبرو نكن

آخه من خودم ته راه رو ديدم سياهيه

آخر اين همه عشق و عاشقي تباهی

انگار توی تُنگ اين دنيا جای يه ماهيه