به سراغ من اگر می ایید
پشت هیچستانم
پشت هیچستان جاییست
پشت هیچستان رگ های هوا
پر قاصد هاییست
که خبر می ارند
از گل وا شده ی دورترین بوته ی خاک
روی شن ها هم
نقش های سم اسبان ظریفیست که صبح
به سر تپه ی معراج شقایق رفتند
پشت هیچستان
چتر خواهش باز است
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود
زنگ باران به صدا می اید
ادم اینجا تنهاست
و در این تنهایی
شاخه ی نارونی تا ابدیت جاریست
به سراغ من اگر می ایید
نرم و اهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینینازک تنهایی من.....
سهراب سپهری
برچسب:
نویسنده: نجوا