زماني كه عشق تو را فرياد مي زند وتو او را در آغوش خود مي فشاري
توي اين بيابان سبز آرزويي بجاست
اي كاش با من بود آن روز
اي كاش زمان باعشق گره مي خورد
ومن تو را در زمان ميجستم
وتودرزمان من بودي
زماني كه عاشق را مي سوزاند
ومجنون راخاك ميكند
من مجنون بي آب وخاكم
تو ليلي بياباني
چه كردي با من كه اين طور از آب وخاك خود دور كردي
اين عشق نبود اين من بودم كه مجنون تو شدم
و عشق به من قطبه مي خورد
كه جانم با توست روحم با توست
ومن تو هستم وتو من
برچسب:
نویسنده: نجوا