ستاره ي آسمان شمع سوزان

تو ستاره من شمع

ستاره چشمك ميزند وشمع براي نور مي سوزد

ستاره مي سوزد به رنگ آبي

شمع مي سوزد به رنگ سرخ سرخي كه از آتش وجودش پيداست

ومن و تو عاشق سوزان با دل پريشان

چرا تو در آسمان ومن در زمين

چرا تو مهري و من خشم

من از خشم مي سوزم وتو از مهر چشمك ميزني

آسمان تو را زيبا ساخت وزمين من را سوزاند و سياه كرد

اين از روزگاربد من است كه اين دوري را به من واداشت

دوري كه با سخن آغاز شد وبا سخن به اتمام رسيد