که اگر “فاطمه، فاطمه است”، “حسین نیز، حسین است”

که

اگر ملائک برای آدم سجده کردند / اما برای حسین صلوات فرستادند

اگر آدم را با لباسی از بهشت زینت دادند / اما حسین را زینت بهشت قرار دادند

اگر برای آدم، بعد از آن همه رنج، طعامی از بهشت آوردند / اما حسین، بعد از آن همه مشقت و رنج، با لبان تشنه جان داد

اگر نوح شیخ المرسلین است / حسین سید جوانان بهشت است

اگر خانه نوح مشرف به مسجد کوفه بود / اما مدفن حسین، اشرف از مسجد کوفه بود

اگر نوح “فی العالمین” سبب نجات اهل کشتی از سیل شد/ اما حسین کشتی ای برای نجات از جهنم شد

اگر ابراهیم به قدرت خدا، آتش را بر خود سرد کرد / اما حسین آتش جهنم را بر خود و جمیع یارانش سرد کرد

اگر ابراهیم “صاحب ملت” بود / حسین “منبع رحمت” بود

اگر موسی که ید بیضا داشت و دستش می درخشید / حسین پیشانی و گلویش می درخشید

اگر موسی با عصایش، از زیر سنگ آب جوشاند / حسین با شهادتش، از زیر سنگ خون جوشاند

اگر موسی در طورسینایی شرافت یافت که خداوند به آن قسم داده بود / اما حسین به کربلایی شرافت داد که همان طورسینا بود

اگر موسی صاحب عصا بود / حسین صاحب شمشیر نبویه بود

اگر سلیمان نبی، جن و انس را در اختیار داشت / حسین بهشت و جهنم را نیز در اختیار داشت

اگر برای موسی و قومش یک دریا شکافته شد / اما تنها برای شهادت حسین، تمام دریاها به خروش آمد و آشفته شد

اگر عیسی، فرزند مریم، برترین زن، زمان خود بود / حسین فرزند سرور زنان عالم بود

اگر یعقوب با دیدن لباس خونی، اما سالم یوسف کمرش خم شد و چشمانش سفید گشت و افتاد / حسین بدن تکه تکه شده علی اکبر را در آغوش گرفت و باز ایستاد

اگر زکریا از بشارت آمدن یحیی، خوشحال و مسرور شد / اما از بشارت حسین، فاطمه و پدرش، اندوهگین شدند، که زیرا خبر کشته شدنش را می دادند

که اگر حجاز، عرفات دارد / اگر عرفات میلیون ها زائر دارد / که اگر میلیون ها زائر با خود غذا نبرند، گرسنه خواهند ماند….

اما

حسین کربلایی دارد / کربلا اربعینی دارد / اربعینی که ۱۱ میلیون زائر دارد / که ۱۱ میلیون زائر هر دم اراده کنند، بهترین غذاها را میل می کنند

و اگر خدا برای ساختن آدم به خود تبریک گفت،

همه عالم و آدم را به وجود حسین و آل عبا ساخت….

که اگر “فاطمه، فاطمه است”…..” حسین، حسین است“