به آن که به اسیری او را سوار اسب می کرد.
به مردی که تازیانه بالا برده بود تا تنش را سیاه کند.
.jpg)
به مردمی که ایستاده بودند به تماشا.
به هر کسی که آنجا بود التماس می کرد:
"به حسین بگوئید مسلم گفت نیا! مسلم گفت نیا!"
به زنی که دلش رحم آمده بود و آبش داده بود.
به رهگذرانی که نمی شناخت.
حتی به بچه ها می گفت.
شمشیر را بالا برده بودند گردنش را بزنند.
به مردمی که پایین دارالاماره ایستاده بودند سرش بیفتد پایین التماس می کرد:
"یکی را روانه کنید به حسین بگوید نیا!"
برچسب:
نویسنده: نجوا