[پنجم]

باید زندگی کرد
حتی با حکمت کارهای خدا ...
حکمتی که امروز نخواهیم فهمید ...
خدا جای همه چیز پر رنگ است اگر ایمانمان را فقط به ظاهر نه ، بلکه در عمل زیبا کنیم
مایی که ادعا میکنیم ایمان داریم و ادعا میکنیم خدا داریم ... بیاییم ایمان هایمان را رنگ بزنیم
برای خودمان
برای دلمان ...
اینطور با هر بادی لرز بر تمام وجودمان نمی افتد ...

بسم الله ...

من سپردم به تو
به تویی که هیچ سر از کارهایت در نمی اورم
مرا دور میدهی بعد می رسانی سر جای اول
من که گفتم توانش را ندارم
مگر التماست نکردم ؟
مگر ناله نکردم ؟ زاری نکردم ؟ اشک نریختم ؟
کجاست ان ارامش ؟
کجاست ان راه مستقیم ؟
گفتی ستار العیوب باش
گفتم چشم !
گفتی سکوت کن
گفتم چشم !
اما یک جایی را اشتباه امدی ...
من تنهایی نمی توانم
من ٍ مغرور ادمی نیستم که با این طوفان ها ناخدای روزهای سخت شوم
تو که مرا میشناسی
بهتر از خودم ...
من ،،،

خدا فقط یک جمله بگویم به تلافی تمام دردهای این چند روزه ام ؟
دلـــــــــم را دریاب ...