جان

دلم می گرید
لبم می خندد
این درد بزرگی است
غم دلم،عصبانیت وجودم نمی گذارد جانم آسایشی داشته باشد
ولی بازهم می خندم شاید دلی دیگر با خنده ی من شاد شود.