گزیده ای از زندگی سهراب

زنــد گي رسم خوشايندي است.

زنــد گي بال و پري دارد با وسعت مرگ، پرشي دارد اندازه عشق.

زنــد گي چيزي نيست كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.

زنــد گي نوبر انجير سياه ،در دهان گس تابستان است.

زنــد گي تجربه شب پره در تاريكي است.

زنــد گي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.

زنــد گي سوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد.

زنــد گي شستن يك بشقاب است.

زنــد گي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است.

زنــد گي " مجذور" آينه است.

زنــد گي "گل" به توان ابديت .

زنــد گي "ضــرب" زمين در ضــربان دل ما.

زنــد گي "هنــدسه" ســاده و يكــسان نفســهاســت.

ســهراب سـپهري