به نام دوست

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم تا بکی در غم تو ناله ی شبگیر کنم

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

با سر زلف تو مجموع پریشانی من کو مجالی که یکایک همه تقریر کنم

آنچه ازمحنت هجرت تو کشیدم هیهات در یکی نامه محالست که تحریر کنم